Stropdasles

Een man die via het internet om hulp vraagt. Liefst hulp van een vrouw. Wat moet een mens daarvan denken.? Precies, dat was ook mijn eerste idee. Door: KRO – Derk Bolt

Bij Nederland Te Koop zijn wel vreemdere onderwerpen de revue gepasseerd dus het had me niets verbaasd als het hier had gehandeld om een verkapte contactadvertentie van een wanhopige gelukszoeker. Maar niets bleek uiteindelijk minder waar. De man die hulp zocht had een serieus probleem. Bijzonder was het wel een beetje.

Hij zocht hulp bij, jawel, het omknopen van een stropdas. Tja, er zijn veel problemen in wereld en dit is er een van. De man koopt zijn stropdassen in de stropdassenwinkel en altijd laat hij ze ter plekke omknopen. Wanneer na intensief gebruik de knoop raakt uitgezakt koopt hij een nieuwe das, uiteraard met knoop uit de winkel. Hij heeft al een la vol stropdassen, die eigenlijk dassen zijn geworden omdat de strop er allang uit is. Niet wereldschokkend, maar toch een interessant probleem, waarvoor via internet een oplossing wordt gezocht. Zonder twijfel bestaan er nog zeer geoefende das-stroppers in Nederland, maar waar? In het wegrestaurant waar we elkaar ontmoeten is menig bezoeker van harte bereid te helpen met strikken. Mij valt op dat niemand de kunst nog virtuoos beheerst. Vrouwen die hun man een leven lang opknoopten deden het nog het best. Mannen kunnen alleen stroppen bij zichzelf. Spiegelverkeerd wil het absoluut niet. Het smalle eind van de stropdas wordt dan steevast langer dan de brede kant en dat hoort uiteraard niet. Leefde Pim Fortuyn nog maar. Hij blijft des stropdassers’ voorbeeld..

Wanneer stropte ik mijn laatste das? Lang geleden. Langer nog dan Wouter Bos. Waarom droeg ik eigenlijk ooit een stropdas? Ik geloof dat dat netjes stond. En omdat degene die het van me vroeg ook degene was die mijn honorarium betaalde. Bij de laatste verhuizing heb ik nog een doosje weggegooid. Paarse, gespikkelde of met een Corneille-dessin. Zo, wat waren die dassen lelijk! Blij dat dat voorbij is. Stropdassen? Nooit meer!

De stropdas heeft de tijdgeest niet mee, geloof ik. Veel mannen zonder stropdas geven toe dat zij het juk pas op later leeftijd af durfden gooiden. Ze zijn over het algemeen blij met deze beslissing.
Wat me opvalt, is dat de mannen die de stropdas nog niet hebben afgezworen duidelijk beter gekleed zijn dan de stropdaslozen. Het zou best eens zo kunnen zijn dat iemand die bedreven is in het stroppen van de das ook gemakkelijker duurdere pakken of overhemden koopt. Hij draagt immers een perfect geknoopte das en daar kan best een Hugo Boss of Armani bij. Zij die niet kunnen knopen gaan uit balorigheid, verzet of onvrede waarschijnlijk sneller over tot het dragen van een slobbertrui of a-modieus overhemd. Zonder stropdas kan de rest ook best een beetje minder, lijkt het.

Daarom is de stropdas-strik-problematiek helemaal niet zo futiel als hij in eerste instantie lijkt. Grote, dure kledingbedrijven zouden er enorm bij gebaat zijn dat de man weer leert stroppen. Immers, de man met perfecte stropdas zal sneller geneigd zijn ook de rest van zijn kleding een zeker cachet te geven. Een duur overhemd, of een maatpak. In dat licht bezien zou ik Boss, Armani, Kenzo, Hilfiger, Oger en al die anderen willen adviseren actie te ondernemen. Stropdascursussen door heel Nederland. In wijkcentra en buurthuizen moeten ze aan de slag om de man weer te leren strikken.

Stropdas-seminars, dubbele Windsor-centra. Leer de man stroppen en de omzet van de couturiers zal stijgen.
Voor de zekerheid ben ik alweer aan het oefenen. Misschien kan ik later professor in de stropdas worden op de Universiteit van Prada.

Derk Bolt